2007 tarihli komedi filmi Great World of Sound ile iyi bir
çıkış yakalayan yönetmen Craig Zobel’in ikinci uzun metraj denemesi olan
Compliance, öyle görünüyor ki seyircisini ikiye bölmüş filmler kervanına 2012
yılından adını yazdıranlar arasında başı çekecek. Tamamen gerçek bir olaydan
sinemaya uyarlandığı iddia edilen film ilk gösterimini dünyanın en büyük
bağımsız film festivali olan Sundance’te yapmış ve seyircinin ilgisini “bir
şekilde” çekmeyi başarmıştı.
Bir fast food şirketinin Ohio’daki şubesinin müdürlüğünü
yapan Sandra (Ann Dowd), polis olduğunu iddia eden bir adamın onu telefonla
aramasıyla birlikte restoranında bir hırsızlık vakası yaşandığını öğrenir.
Telefondaki adama göre bu hırsızlığı yapan kişi kasiyer Becky’dir (Dreama
Walker). Sandra telefondaki polise hiç şüphe duymadan inanır ve onun verdiği
tüm emirleri birebir yerine getirmeyi kendine vatandaşlık borcu sayar. Bu
durumun masumiyetten çıkıp tam bir sapkınlığa ve sapıklığa dönüşeceğinden de
tamamen habersizdir.
Amerika’da her yıl on binlerce kişinin başına gelen benzer
telefon şakalarından herhangi birinin sinemaya aktarılması, aslında seyirciye
birbirinden farklı duygulanımlara ve düşünce akışlarına kaynaklık ediyor.
Başlarda böylesi gerçekliği sorgulanabilir bir durumun göz göre göre devam
etmesi, söz konusu halkın ne kadar aptal olabileceğini düşündürüyor fakat film
ilerledikçe durumun ne kadar korkunç bir çizgide ilerlediğini fark ediyorsunuz.
İlk fikre göre aslında görüntü salatası olarak değerlendirilebilecek olan
Compliance, öte yandan gerilim dolu dakikaların her salisesinin seyirciye ne
kadar ustaca yedirildiğini anladıkça yavaşça iyi bir film olma yolunda
ilerliyor. Zaten seyirci kitlesini ikiye bölen yapılanma da tam bu noktada
başlıyor. Filme bakış açısı birbirinden farklı insanların, filmi nasıl algıladığı
ve yönetmenin kaygısı konusundaki farkındalıkları onların böylesi arada kalmış
bir filmi yorumlamalarını da ister istemez etkiliyor. Açıkçası şahsi fikrim
sorulacak olursa Craig Zobel’in çok iyi bir yönetmenlik işi ortaya çıkardığını
belirtmem gerekir. Zira kendisinin festivalde kamera görüntüsünden ziyade
gerçeklik deneyimi yaşatan bir iki isimden biri olduğunu düşünüyorum.
Filmin geçtiği diyarlardaki insanları düşününce oyuncuların
da aslında çok iyi işler çıkardığını söylemek hata olmaz. Bu performanslar ve
senaryosu dışında öne çıkan pek bir özelliği olmayan (zaten Zobel’in öyle bir
kaygısı olmadığını filmi izlediğinizde anlayacaksınızdır) Compliance,
oturduğunuz yerde sizi rahatsız edecek gerçekçiliği ile kendinizi tabiri caizse
Arjantin dizilerine müdahale eden yaşlı kadınlar gibi hissetmenizi
sağlayacaktır.
Puan: 8/10
Yorumlar